Sportmarathon Melsele

Op 9 mei werden we gevraagd om het touwtrekken te begeleiden op de sportmarathon in Melsele. Sportmarathon is een initiatief van Jeugd Huis Djem dat nu voor de 29 ste maal doorging. 14 groepen oefenen van vrijdagavond tot zondagavond verschillende sporten uit. Zaterdag stond naast touwtrekken ook nog badminton en Rugby op de agenda. Elke groep voert elke sport 1 maal als damesploeg uit, 1 maal als herenploeg en eenmaal als gemengd team uit. Om vergelijkbaar te zijn met de andere sporten, trok niet, zoals we gewend zijn, iedereen tegen iedereen, maar kregen we om de 25 a 30 minuten, 2 ploegen (door loting bepaald). Omdat voor touwtrekken 25 minuten echt wel te lang is werd er afgesproken om de wedstrijd te combineren met initiatie.

Zo stapte we zaterdag rond de zevenen in de auto. Geert en Eric Versieck in Damme, ik in Merksplas. Iets voor acht arriveerde op het terrein zodat we nog een half uurtje tijd hadden om onze stand aan te kleden. De eerste 7 sessies waren dames en hiervoor hadden we telkens 30 minuten. We vatten dit op als 5 minuten uitleg over de sport. Dan een kwartiertje oefenwedstrijden in wisselende samenstelling. Die wisselende samenstelling werd bepaald door loting maar wel zo dat in elke ploeg ongeveer de helft van de ene groep zat en de helft van de andere groep. De dames leerde op die manier samenwerken zonder dat er direct de stress van de punten bij kwam zien. Na deze oefenwedstrijden volgde de puntenwedstrijd in 2 trekbeurten.

De volgende 7 sessies waren de gemengde teams. We hadden nu met 25 minuten per sessie, wat minder tijd is, en de dames in deze gemengde ploegen hadden al een sessie achter de rug. Ook het loten van de oefenwedstrijden zou een stuk moeilijker zijn. Daarom werd gekozen om deze oefenwedstrijdjes niet te doen en de mannen een uitgebreidere uitleg te geven. Je merkte dan wel dat een uitleg niet zo goed werkt als het echt aanvoelen en als dan uiteindelijk de puntenwedstrijd volgde zag je in deze gemengde teams de Dames vrij mooi trekken en de heren trokken om mee te huilen. Als we de tijd kregen probeerde we dit tijdens de trek als coach nog wat bij te sturen. Anders tijdens de wissel goed onder de neus wrijven dat hun vrouwen het veel beter deden. Dat hielp meestal en je zag bij de gemengde teams dan ook opvallend veel 1-1.

De laatste sessies waren die van de heren. De ploegen begonnen toen al wat later te komen en de meeste hadden al getrokken in de gemengde teams. Daarom beperkte we ons in de uitleg tot het overlopen van de belangrijkste dingen en het beantwoorden van vragen. Die vragen kwamen nu wel. Waar de mannen voor de gemende wedstrijden nog wat ongeïnteresseerd, het allemaal beter wisten, kwamen ze nu tot de conclusie dat ze het vroeger misschien toch niet zo efficiënt deden. Aangemoedigd en gecorrigeerd door hun vrouwen zagen we nu wel heel mooie wedstrijden. Als we nog wat tijd over hadden en de ploegen hadden zin, deden we nu nog wat extra wedstrijdjes mannen tegen vrouwen. Met onze verhouding 6/9 kunnen de mannen nooit winnen, maar dat is eigenlijk ook wel begrijpbaar op hard gazon met sportschoenen.

Om 17u50 zat onze laatste sessie erop. Nog wat opruimen en afscheid nemen. Iets over zeven waren we thuis. 12 uur van huis geweest en terugkijkend op een zware dag die veel voldoening gaf. Of er ooit competitieploegen uit komen? Waarschijnlijk niet. Maar er hebben op die dag vele mensen ons enthousiasme geproefd en we hebben hen laten zien dat touwtrekken meer kan zijn dan een touw vastpakken en achteruit lopen. Achteraf denk ik dat we zelf verder hadden mogen doordenken hoe we ook bij gemengde en herenteams oefenwedstrijden hadden kunnen doen. Dat is dan misschien weer iets voor volgende keer.